نامه شانزدهم

سلام عزیز دل مامان

چقدر خوبه که تو رو دارم که باهات حرف بزنم

احساس میکنم تو هر روز اینجا منتظر منی که بیام باهات حرف بزنم

امشب یه شب خیلی سخت بود  خیلیــــــــــــــــــــــــــِی  سخت

عزیز دل مامان  عمه امروز کارتهای عروسی رو پخش کرد  دیشب بابات تو فکر بود که موضوع شوهر عمت رو به بابای حسین بگه یا نه  که ای کاش میگفت

امشب که عمه صدیقه اینجا بود  عموت به بابا زنگ زد و گفت که موضوع رو به بابایی حسین بگه اولش به عمه اینا گفتیم  باورشون نمیشد  عمه هم کلی سرزنش کرد که چرا زودتر نگفتیم

اخه نمیشد ... اونا وضع ما رو نمیدونستن ...  یه چیزی بین بهت و ناباوری  انگار که نباید این مشکل وجود داشته باشه و   ما باگفتن این چیزا تهمت بزرگی به شوهر عمت میزدیم

اما الان خیلی فرق داره  ... پنجشنبه عروسیه ... فردا جهاز میارن  ...  اگه بعد از عروسی میگفتیم که خیلی دیر بود  هر چند که حالاش هم دیره ...

امشب بابات به بابایی حسین زنگ زد  و ............................

همونجوری که حدس میزدیم بابا مقصر شد  مقصر همه چیز  ... مقصر ازدواج .. مقصر مشکلات بعدی ازدواج.... هیچکی به فکر راه حل نبود... همه میگفتن چرا اینقدر دیر ..............

بابا خیلی ناراحته ... ایکاش مثل من میتونست گریه کنه و راحت شه.... ایکاش میتونست با یه نفر حرف بزنه و تخلیه شه....  الان خوابیده   ... خیلی غصه دار خوابیده  دارم دیوونه میشم   ایکاش این روزا نبود

ایکاش همه چیز مثل همیشه خوب و شاد بود

خدا باعث و بانیش رو لعنت کنه

خدا مرگ تدریجی رو قسمتش کنه که زجر ما و زجر همه اونایی که باعث بدبختیشون شده رو یه جا بکشه

من نگران باباتم  .... غصه های خودمون کمه .... غصه نبودن تو   که غصه عمه هات هم اضافه میشه

عزیزم دیروز بابا تو جاده تصادف کرد  اول فکر کردم یه اتفاق ساده بوده  ولی وقتی امروز هم دیدم که نزدیک بود تصادف کنه مطمئن شدم که از فکر مشغولشه  اون اصلا حواسش به هیچی نیست

تو که اون بالایی دعا کن واسه بابا  

تو رو خدا دعا کن

خیلی داغونه